Wicher Berkhoff, van Vjeanse timmerman tot Russisch admiraal

January 25, 2019

 

Van Berkhoff naar Barkov tot Baickhoff

 

In 1794 werd aan het Oosteinde in het Kooykershuis een boerenzoon geboren, luisterend naar de naam Wicher Berkhoff. Als kind was hij al zeer geïnteresseerd in boten, de turfschuiten en de Enterse zompen, die hij, dicht bij huis, door de Schiploot zag varen. En als er gebreeuwd of gerepareerd moest worden dan stond hij er direct met zijn neus bovenop en hielp graag een beetje mee. Hij volgde een opleiding tot timmerman maar hij wilde eigenlijk scheepstimmerman worden. Vastbesloten vertrok deze 20-jarige ambitieuze jongeman in 1814 naar Sint Petersburg. Zijn ouders lieten hem node gaan.

 

Via bemiddeling van de Vriezenveense Rusluie-gemeenschap in Sint Petersburg werd hij loopjongen op de Russische marinewerf. In korte tijd ontwikkelde hij zich daar tot een prima scheepstimmerman. Hij blonk uit in vakkennis en ijver en maakte in korte tijd een enorme ontwikkeling door. Dit blijkt uit een brief van 20 april 1818 waarin hij vertelt over zijn hoge positie. Hij wist zich uiteindelijk op te werken tot chef van de Russische marinewerven in de functie van Admiraal van de Russische oorlogsvloot. Zijn uitgebreide functieomschrijving, positie en verantwoordelijkheden blijken uit enkele documenten van het Centraal Archief van de Russische Oorlogsvloot en van het Historisch Staatsarchief van de regio Leningrad. Deze documenten kwamen ter kennis van het Historisch museum Vriezenveen via de vereniging USSR – Nederland. Als admiraal was Wicher Berkhoff in Rusland bekend onder de naam Barkov. Hij werd eens door de Russische tsaar ontboden. Deze ontmoeting beschrijft hij in een brief aan zijn familie te Vriezenveen. Ook daarna heeft hij nog meerdere keren met de tsaar gesproken. In tegenstelling tot de meeste Vriezenveners in Sint Petersburg trouwde hij met een Russische en hij "verrussischte" helemaal. Meerdere van zijn kinderen en verdere nazaten vonden in de loop der geschiedenis hun plek bij de Russische marine.

 

De Rusluie keerden na de Russische

revolutie van 1917 veelal berooid terug naar hun vaderland met achterlating van bezittingen, die vervielen aan de staat. De familie Barkov wist zich als Russisch staatsburger, toen en ook daarna, onder de Russische Federatie USSR uitstekend te handhaven. Toen in 1956 de Nederlandse schout bij nacht L.J. Goslings met een Nederlands smaldeel een bezoek bracht aan de Russische marinevloot te Leningrad (eerder Sint Petersburg) werd hij ontvangen door de Russische marinecommandant te Leningrad, namelijk Wladimir Baickhoff. Deze Wladimir is een achterkleinzoon van de Vriezenveense boerenzoon Wicher Berkhoff.

 

Nog eenmaal heeft admiraal Barkov in 1865, inmiddels 71 jaar oud, zijn familie in zijn geboortedorp Vriezenveen opgezocht. Hij was zo lang weggeweest dat hij zich opnieuw aan zijn zuster moest voorstellen omdat zij hem niet meer herkende. Wicher Barkov overleed op 14 april 1869 in zijn fraai gelegen woning aan de Admiraalskade, op één van de mooiste plaatsen van de Russische stad Sint Petersburg, waar hij ook begraven is. In de Vriezenveense geschiedschrijving wordt Wicher Berkhoff één van Vriezenveens grootste zonen genoemd.

 

 

(bron: "de Ruslandvaarders" van J. Hosmar 1986)

 

Voor meer cultuur-historische verhalen met foto's kunt u lid worden van de Vereniging Oud Vriezenveen, u krijgt dan voor €22,00 per jaar vier keer het kwartaalblad Waver 't Vjenne thuisgestuurd. Op vertoon van de ledenkaart hebben leden eveneens gratis toegang tot ons museum. Telefoon 0546-563476 mail ons vereniging@oudvriezenveen.nl of kijk op http://www.museumvriezenveen.nl/waver-lid-worden.

 

Please reload

Recente berichten

September 5, 2019

Please reload

Archief
Please reload

Zoek op type
Please reload